Wśród swoich muzycznych inspiracji wymienia takich artystów jak Bjork, Kate Bush, Tori Amos, David Sylvian, Peter Gabriel, Chelsea Wolfe i zespoły takie jak Nightwish, Epica czy Massive Attack. Dikajee to wszechstronna, utalentowana multiinstrumentalistka i wokalistka dysponująca skalą głosu, która sięga od metalowej ekstremy, po śpiew operowy.
"The Frame" to jej drugi album, na którym podjęła współpracę z plejadą fantastycznych gości, wśród których znaleźli się Jonathan Noyce (Archive), Varijashree Venugopal (Snarky Puppy), German Vergara (Aisles), Guillaume Bernard (KLONE), Christian Ayala (Avandra) i Vikram Shankar (Pain of Salvation / Charlotte Wessels / Within Temptation / Lux Terminus). To przestrzeń, w której progrockowe wyrafinowanie spotyka moc metalu, folkową nutę, neoklasykę i elektroniczny puls.
Artystka opowiedziała mi o poszczególnych utworach z tej płyty, krok po kroku, dzieląc się bardzo osobistą perspektywą - skrajnymi emocjami, których doświadczyła podczas pracy nad materiałem, a także inspiracjami literackimi i muzycznymi, które wpłynęły na jego kształt.
The Frame
Tytuł odzwierciedla to, jak postrzegam śmierć - jako "ramę". To bardzo dosłowny utwór traktujący o pogrzebie i o żałobie - napisałam go po śmierci mojego ojca. W tym samym momencie przyszły mi do głowy zarówno tekst tej piosenki, jak i pomysł na cały album, który rozpoczyna.
Gunpowder
To kompozycja z gościnnym udziałem Varijashree. Opowiada o tym, że warto przypominać sobie samej o własnej sile i tym, co jest dla nas najważniejsze. To nieco pogańskie spojrzenie na źródła energii; piosenka traktuje o mocy i wolności ducha. Fraza „las umiera na stojąco (forest dies standing)” pochodzi z francuskiego serialu „The Black Spot” - od razu przykuła moją uwagę.
Las i natura są dla mnie ogromną inspiracją, a to sformułowanie jest jednocześnie silne, proste i głębokie. Rozważałam nawet użycie go jako tytułu utworu, ale mam już w repertuarze piosenkę zatytułowaną „Forest”, więc uznałam, że „Gunpowder” będzie bardziej unikalne i wyraziste. Nazwa nawiązuje do moich korzeni: „w prochownicach jest jeszcze proch”, co oznacza, że „wciąż masz w sobie ducha walki” – czy coś w tym stylu. To zdecydowanie najbardziej dodający sił utwór, jaki kiedykolwiek napisałam. Opowiada o tym, jak pozostać życzliwym, silnym i szczęśliwym, nie stając się przy tym cynicznym i zatwardziałym w miarę dorastania i obserwowania świata - jego skomplikowania, i zepsucia. Wybieram miłość. I aikido :)
In The Blink of an Eye
Ten utwór dotyczy momentu, w którym dowiadujesz się o czymś, co – jak dotąd sądziłaś – zdarza się tylko w książkach albo przydarza wyłącznie innym ludziom. Na przykład wybucha wojna albo umiera ktoś, kogo kochasz. W jednej chwili ty i twój świat zmieniacie się bezpowrotnie. Przychodzi moment, w którym wszystko staje się tak przytłaczające, że czujesz jedynie pustkę i bezruch. Nie masz już siły, by to znosić, więc twój umysł „zamraża się”, by dać ci chwilę wytchnienia. W tamtym czasie czytałam też książkę Jo Callaghan pod tym samym tytułem.
Home of the Wind
To opowieść o tym, jak najbardziej przerażające i najwspanialsze rzeczy mogą wydarzyć się jednocześnie, sprawiając, że szczęście staje się słodko-gorzkie. Zawsze marzyłam o przeprowadzce do Wielkiej Brytanii, ale nigdy nie przypuszczałam, że stanie się to w czasie wojny – i że będę musiała rozstać się z rodziną pogrążoną w żałobie.
Jednocześnie piosenka mówi o tym, by nie pozwalać, aby ogień i ból determinowały moje decyzje. Nadal chcę podążać za swoimi marzeniami, tworzyć sztukę i rozwijać muzyczną ścieżkę – zamiast ulegać strachowi czy depresji. Jest to bardzo trudne, ale żal z powodu zaniechania działań byłby prawdopodobnie jeszcze dotkliwszy. Alternatywny tytuł tego utworu to „Black Wings”, ponieważ czuję, że lecę teraz ku swojemu marzeniu właśnie na czarnych skrzydłach.
Friar's Lantern
Piosenka równie dobrze mogłaby nosić tytuł "Wandering Lights", bo właśnie takie błądzące światła chciałam wyrazić poprzez muzykę, ale już samo zestawienie słów „Friar’s Lantern” („Latarnia mnicha”) bardzo przypadło mi do gustu. To piosenka, która z jednej strony dodaje siły, a z drugiej brzmi jak słowa kierowane do kogoś, kto odchodzi – zapewnienie, że wszystko będzie dobrze, próba oszczędzenia umierającemu strachu. Wyobrażam sobie też duchy dawnych marzeń, które być może dawno w nas wygasły. Jeśli jednak poświęcisz czas na autorefleksję i sięgniesz w głąb własnej duszy, możesz odkryć, że to dziecko – które odważało się marzyć, śmiać, kochać i mówić „tak” przygodom – wciąż w tobie żyje. Bo dopóki żyjesz, nigdy nie jest za późno, by naprawdę zacząć żyć. Myślę, że ten utwór jest „siostrą” piosenki „Home of the Wind” :)
Thrown Ashore
To refleksyjny utwór, który ma przypomnieć mnie samej oraz słuchaczom o mojej miłości do muzyki elektronicznej, syntezatorów, trip-hopu i instrumentów dętych :) W nagraniu wziął udział Jonathan Noyce z zespołu Archive – to mówi samo za siebie. Tekst tej piosenki najlepiej oddaje jej przesłanie. Jest w niej również mały „easter egg” – nawiązanie do utworu grupy Tool. Prawie każdy utwór na tym albumie zawiera ukryte nawiązania – swoiste „pisanki” - do moich ulubionych książek, piosenek i wierszy. To po prostu świetna zabawa i mój osobisty, sekretny hołd dla tych dzieł.
„Thrown ashore” („Wyrzucona na brzeg”) to zapis mojego stanu, którego doświadczam regularnie - przeżuta i wypluta - pusta i zdruzgotana, a jednocześnie w pewien sposób spokojna (albo po prostu martwa w środku (śmiech) ). Zachowaj spokój, wiosłuj dalej, staraj się być dobrym człowiekiem, medytuj. Wszyscy jesteśmy śmiertelni.
How to Human
Utwór opowiada o tym, że każdy z nas przeżywa swoje życie po raz pierwszy i nikt tak naprawdę nie wie, „jak być człowiekiem” :) Jedyne, co można zrobić, to starać się słuchać samego siebie: odkrywać, co sprawia, że jesteś szczęśliwy i czujesz się dobrze. Jeśli przy okazji nie krzywdzisz innych i nie łamiesz prawa – trzymaj się tego, bo właśnie te rzeczy czynią cię tym, kim jesteś. Nasz klawiszowiec, Dmitry, jest wielokrotnie nagradzanym akordeonistą i gwiazdą tanga. Zawsze chciałam napisać tango, żeby dać mu przestrzeń do zabłyśnięcia na jego głównym instrumencie. Wyprodukował większość tego utworu i stworzył wszystkie aranżacje orkiestrowe.
Imaginary Doctor
To utwór o smutku lub melancholii oraz o tym, jak ludzie wciąż wstydzą się otwarcie rozmawiać o swoich uczuciach. Jest tu klimat w stylu Virginii Woolf i mnóstwo ukrytych nawiązań :) To utwór o pewnym wewnętrznym pragnieniu.
"The Frame" ukazuje się 6 listopada .2026 Albumu możecie posłuchać tu: https://dikajee.bandcamp.com/album/the-frame